آیا بچه‌های بدغذا به مکمل نیاز دارن؟ یه متخصص حقایق رو توضیح میده

تو قفسه‌های هر سوپرمارکتی که برید، کلی مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی با بسته‌بندی‌های رنگارنگ می‌بینید که برای بچه‌ها طراحی شدن.

این محصولات قول میدن که سیستم ایمنی رو تقویت کنن، رشد مغز رو بالا ببرن و به رشد سالم کمک کنن؛ و این باعث می‌شه خیلی از والدین باور کنن که اینا یه بخش ضروری از رژیم غذایی بچه‌شونه.

مخصوصاً برای والدین بچه‌های بدغذا، مکمل‌ها ممکنه یه راه حل سریع و اطمینان‌بخش به نظر برسن. ولی آیا واقعاً لازم هستن؟

مواد مغذی‌ای که بچه‌ها واقعاً بهشون نیاز دارن

درسته که بچه‌ها برای رشد سالم، به طیف وسیعی از ویتامین‌ها و مواد معدنی—مثل ویتامین‌های A، B، C، D، E و K، همراه با فولات، کلسیم، ید، آهن و روی—نیاز دارن. این مواد مغذی نقش‌های اساسی‌ای تو رشد مغز و اعصاب، بینایی، استحکام استخوان، عملکرد سیستم ایمنی، متابولیسم و حفظ وزن سالم بازی می‌کنن.

اما برای بیشتر بچه‌های سالم، این مواد مغذی می‌تونن و باید از غذا بیان، نه از مکمل‌ها.

حتی بچه‌هایی با عادت‌های غذایی انتخابی هم معمولاً تغذیه کافی رو از غذاهای روزمره، که خیلی‌هاشون هم غنی‌سازی شدن، دریافت می‌کنن. خوراکی‌های رایجی مثل غلات صبحانه، شیر و نان اغلب با مواد مغذی کلیدی مثل ویتامین‌های B، آهن، کلسیم و ید غنی‌سازی می‌شن.

علم در مورد مکمل‌ها چی میگه؟

با اینکه خیلی از مکمل‌های بچه‌ها ادعا می‌کنن که به سیستم ایمنی، رشد یا سلامتی کلی کمک می‌کنن، ولی شواهد علمی قوی کمی وجود داره که نشون بده اونا نتایج سلامتی رو بهتر می‌کنن یا جلوی بیماری رو تو بچه‌های سالم می‌گیرن.

نهادهای بهداشتی پیشرو توصیه می‌کنن که بچه‌هایی که رژیم غذایی متنوعی مصرف می‌کنن، به مکمل اضافی نیاز ندارن.

تحقیقات به طور مداوم نشون میدن که گرفتن ویتامین‌ها و مواد معدنی از طریق غذاهای کامل، برتر از گرفتن اونا به شکل مکمله. غذاها این مواد مغذی رو همراه با فیبر، آنزیم‌ها و ترکیبات زیست‌فعال، مثل فیتوکمیکال‌ها و چربی‌های سالم، ارائه میدن، که جذب، متابولیسم و کارایی کلی رو به روش‌هایی افزایش میدن که مکمل‌های جداگونه نمی‌تونن تکرارشون کنن.

خطرات بالقوه و عواقب ناخواسته

والدین همچنین باید آگاه باشن که مکمل‌ها بی‌خطر نیستن.

ویتامین‌های محلول در چربی—مثل A، D، E و K—اگه بیش از حد مصرف بشن، می‌تونن تو بدن جمع بشن. اگه به سطح‌های سمی برسن، می‌تونن مشکلات سلامتی ایجاد کنن. در مورد ویتامین‌های A و B، این مشکلات می‌تونن شدید باشن و حتی باعث مرگ بشن.

دوزهای بالای بقیه ویتامین‌های محلول در آب، مثل ویتامین C، ممکنه خطرناک نباشن، ولی می‌تونن عوارض جانبی مثل اسهال ایجاد کنن یا با جذب بقیه مواد مغذی تداخل داشته باشن.

خیلی از مکمل‌های بچه‌ها برای اینکه جذاب‌تر باشن، طعم‌دار یا شیرین شدن. با اینکه این ممکنه دادن اونا رو راحت‌تر کنه، ولی قندهای اضافه و مواد مصنوعی رو هم به رژیم غذایی بچه‌ها وارد می‌کونه و به طور بالقوه عادت‌های غذایی سالم رو تضعیف می‌کونه.

یه بعد روانی هم برای در نظر گرفتن وجود داره. دادن منظم مکمل به بچه‌ها در پاسخ به رفتارهای غذایی عادی، مثل بدغذایی یا ترجیحات غذایی انتخابی، ممکنه به طور ناخواسته به اونا یاد بده که قرص‌ها جایگزین یه رژیم غذایی مغذی هستن، نه یه کمک موقتی.

خب، والدین باید چیکار کنن؟

مطمئن‌ترین راه برای فراهم کردن ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری برای بچه‌ها، از طریق یه رژیم غذایی متنوع و متعادله. این یعنی گنجوندن لبنیات، گوشت، مرغ، ماهی، غلات کامل، آجیل، دانه‌ها، حبوبات و یه مجموعه رنگارنگ از میوه‌ها و سبزیجات.

اگه به طور منظم دارید با یه دیکتاتور کوچولو سر یه نخود فرنگی چونه می‌زنید، مطمئن باشید که اصلاً تنها نیستید. تحقیقات نشون میده که نزدیک به نصف بچه‌ها یه دوره‌ای از بدغذایی رو طی می‌کنن؛ رفتاری که ریشه در گذشته تکاملی ما داره.

انسان‌های اولیه یه بیزاری‌ای رو نسبت به غذاهای ناآشنا یا تلخ به عنوان یه مکانیزم بقا برای دوری از سموم بالقوه، توسعه دادن. همزمان، یاد گرفتن که برای زنده موندن تو دوره‌های کمبود، دنبال غذاهای پرانرژی و خوشمزه بگردن و اونا رو ذخیره کنن.

پس، والدین چطور می‌تونن به آرامی نوپاها رو تشویق کنن تا گزینه‌های غذایی سالم‌تر و رنگارنگ‌تری رو بپذیرن؟

• چیزها رو با هم قاطی کنید. غذاهای بی‌رنگ یا سفید کمتر مغذی رو با مواد سالم‌تر مخلوط کنید. مثلاً، لوبیا کانلینی و گل‌کلم رو به پوره سیب‌زمینی اضافه کنید تا محتوای مواد مغذی رو بالا ببرید، بدون اینکه آشنایی رو فدا کنید.

• جایگزین‌های سالم انجام بدید. به تدریج نان، پاستا و برنج سفید رو با نسخه‌های سبوس‌دار جایگزین کنید. با مخلوط کردن برنج قهوه‌ای تو یه وعده برنج سفید شروع کنید تا این گذار راحت‌تر بشه.

• از آشنایی به نفع خودتون استفاده کنید. غذاهای رنگارنگ جدید رو با خوراکی‌های مورد علاقه آشنا جفت کنید. میوه رو با ماست بهش بدید یا یه سس قرمز یا سبز پررنگ رو به پاستا اضافه کنید و طعم‌های جدید رو کمتر ترسناک کنید.

با برداشتن این قدم‌های کوچیک و استراتژیک، والدین می‌تونن از تغذیه بچه‌شون حمایت کنن و به اونا کمک کنن تا یه رابطه مثبت با غذا پیدا کنن؛ فرقی نمی‌کونه سلیقه‌شون چقدر انتخابی باشه.

با این حال، مواردی وجود داره که ممکنه مکمل‌دهی مناسب باشه؛ مثل بچه‌هایی با کمبودهای تغذیه‌ای تشخیص داده شده، شرایط پزشکی خاص یا رژیم‌های غذایی خیلی محدود.

تو این موارد، والدین باید از یه متخصص بهداشت واجد شرایط، مثل یه پزشک عمومی یا یه متخصص تغذیه کودکان، مشاوره بگیرن. علائم هشداردهنده ممکنه شامل علائمی مثل یبوست مداوم یا نشانه‌های اختلال در رشد باشه.

ولی برای بیشتر بچه‌ها، مکمل‌های ویتامین ضروری نیستن؛ ممکنه ضررشون بیشتر از فایده‌شون باشه.

لینک منبع